Gerry Cardinale, pronari i Milanit, ka dhënë një intervistë për Class CNBC, ku ka folur për stadiumin e ri, gjendjen financiare të klubit, ndryshimet në strukturën drejtuese, merkaton dhe gabimet e bëra gjatë katër viteve të tij në krye të Milanit. Çfarë përfaqëson stadiumi i ri për ju dhe për projektin? Është një rrugëtim i gjatë. Ne jemi pronarë të klubit prej katër vitesh dhe këtë plan e kemi nisur që ditën e parë, duke qenë të vetëdijshëm se, për ta rikthyer Milanin aty ku meriton të jetë, pra në majat e Serie A dhe elitën e futbollit europian, duhet të transformojmë çdo aspekt. Nga përvoja e drejtpërdrejtë në stadium, te eksperienca e tifozëve dhe infrastruktura për futbollistët. I gjithë ky ekosistem duhet të rinovohet dhe modernizohet për të qenë në hap me kohën. Kemi një respekt të jashtëzakonshëm për historinë dhe kulturën që përfaqëson San Siro, por objektivi ynë është ta rikthejmë Milanin në majat e futbollit. Nëse duam që stadiumi i ri të jetë një homazh ndaj traditës dhe trashëgimisë së një prej markave më të rëndësishme në sportin botëror, atëherë edhe infrastruktura duhet të evoluojë. Ky ka qenë thelbi i projektit që nga dita e parë. Si mbrohet trashëgimia e një klubi si Milani, ndërkohë që e projektoni drejt së ardhmes? Është një pyetje shumë e mirë dhe është diçka për të cilën mendojmë vazhdimisht. Në fund kemi infrastrukturën dhe mënyrën se si e bëjmë atë të funksionojë,harduerin dhe softuerin. Përgjigjja qëndron te softueri. Dhe softueri janë njerëzit, tifozët, ajo energji e veçantë. Një energji që, edhe për një amerikan si unë, i mësuar me sportin amerikan të nivelit më të lartë, kur e përjeton në San Siro së bashku me tifozët, nuk ka të krahasuar në botë. Besoj se çdo amerikan do ta konfirmonte këtë. Ne mund të sjellim modelin tonë strategjik, por ai funksionon vetëm nëse tregojmë respekt të thellë për këtë trashëgimi. Po komunikojmë me komunitetin për të kuptuar se çfarë është vërtet thelbësore. Këtu ekziston një histori legjendare dhe do të bëjmë gjithçka për të qenë në lartësinë e një emri ikonik si San Siro.” Flisni për një platformë të sportit dhe argëtimit. Ku ndahet kufiri mes sportit dhe argëtimit? Sporti dhe argëtimi janë gjithnjë e më të ndërthurur. Arsyeja? Kostot e të drejtave televizive dhe vlerësimet ekonomike të klubeve janë rritur aq shumë, saqë argëtimi është bërë i domosdoshëm për të mbështetur pjesën sportive. Por arsyeja e vërtetë pse po bëjmë gjithë këtë është të ngushtojmë diferencën ekonomike me Premier League. Sekreti i futbollit europian është se Premier League është shkëputur nga pjesa tjetër e kontinentit dhe ne në Europë jemi të gjithë në të njëjtën situatë. Është një problem i përgjithshëm i sportit, i pranishëm edhe në Shtetet e Bashkuara,diferenca mes tregjeve të mëdha dhe të vogla, mes klubeve të pasura dhe atyre me më pak mundësi, vazhdon të zgjerohet për shkak të të drejtave mediatike. Argëtimi, nëse menaxhohet në mënyrën e duhur dhe pa humbur kurrë nga vëmendja rëndësinë kryesore të fushës së lojës, është instrumenti themelor për të gjeneruar burimet e nevojshme për të financuar një skuadër konkurruese.” Për të ngushtuar diferencën me Premier League, mjaftojnë infrastruktura moderne apo bëhet fjalë kryesisht për një çështje kulturore? Është një kombinim i të gjitha këtyre gjërave. Nisemi nga një premisë shumë e thjeshtë,futbolli italian ka një nevojë absolute për ndryshim dhe ky ndryshim duhet të shërbejë si motor për të gjithë ekosistemin. Ka një punë të jashtëzakonshme për të bërë dhe si Milan kemi përgjegjësinë të jemi makina pararojë, pika e referimit për ndryshimin dhe inovacionin. Janë terma që shpesh i trembin shumë njerëz, por kur drejtohen dhe menaxhohen siç duhet, përfaqësojnë një të mirë të jashtëzakonshme. Është i njëjti koncept me atë që po bëjmë aktualisht në Hollywood. Shpesh, ata që kanë pushtetin përpiqen të ruajnë status quo-në dhe nuk duan ndryshime apo inovacion. Nuk e nisin ditën duke ndjerë urgjencën për të ndryshuar. Por nëse nuk e bën këtë, ndodh që Netflix të përmbysë Hollywood-in dhe Premier League të marrë epërsinë ndaj kampionateve të tjera europiane. Puna dhe qasja jonë ndaj investimeve konsistojnë pikërisht në hyrjen në këto ekosisteme për t'i inovuar. Ta bësh këtë me një klub si Milani është një privilegj dhe një mundësi e jashtëzakonshme, sepse ne sjellim një respekt të thellë për atë që ka qenë ky klub, me objektivin për ta rikthyer në nivelet e së kaluarës. Cila është gjendja financiare e klubit, duke marrë parasysh edhe injektimin e 50 milionë eurove në kapital? A do të nevojiten kontribute të tjera financiare në të ardhmen? Ajo që mund të them është se vazhdojmë të kemi nën kontroll shëndetin tonë financiar. Vendimi për ta mbyllur këtë verë me humbje financiare ishte një zgjedhje e imja e qëllimshme, e marrë një ditë pas eliminimit tonë nga Champions League, kur mora drejtpërdrejt kontrollin operacional të klubit. Duke parë mënyrën se si kishin shkuar gjërat gjatë katër viteve të fundit, kuptova se kishte ardhur momenti për një ndryshim të vërtetë. Nuk isha i gatshëm të zbatoja ndryshime strukturore brenda vetëm pak javësh, mes përfundimit të sezonit dhe hapjes së merkatos, siç bëjnë pothuajse të gjitha klubet. Nuk doja t'ia delegoja një strukture të jashtme një revolucion të tillë në një kohë kaq të shkurtër. Këto janë vendime shumë të rëndësishme organizative, ndaj vendosa të ndërhyja personalisht. Paralelisht, zgjodha të ristrukturoja dhe të rindërtoja sektorin sportiv. Kemi mbajtur dhe vlerësuar disa lojtarë të rëndësishëm, kemi afruar lojtarë të rinj dhe kemi ulur moshën mesatare të skuadrës. Realiteti është se, ashtu siç ka ndodhur me të drejtat televizive, ka pasur një inflacion të madh edhe në pagat e futbollistëve. Na takon neve të vendosim nëse duam të konkurrojmë për të fituar dhe duhet t'i pranojmë këto dinamika. Për këtë vit kemi zgjedhur të dalim me humbje, por do të rikthehemi shumë shpejt brenda parametrave financiarë, sapo të konsolidojmë strukturën organizative, të menaxhojmë sa më mirë operacionet hyrëse dhe dalëse në merkato dhe të ruajmë ritmin në aspektin tregtar. Kohët e fundit jam përqendruar shumë te aspekti sportiv dhe futbolli, por kemi gjithashtu një përvojë të jashtëzakonshme edhe në sektorin e biznesit. Kur e blemë klubin në vitin 2022, të ardhurat ishin rreth 280 milionë euro. Ne i kemi çuar mbi 400 milionë euro dhe mund të bëjmë ende shumë më tepër. Pa harruar se stadiumi i ri do të japë një shtysë tjetër thelbësore në këtë drejtim. A po argëtoheni? Vazhdojnë të më bëjnë pyetje të tilla: ‘A po argëtohesh? A je i lumtur?’ Përgjigjja ime është e dyfishtë, jam i lumtur kur fitojmë, argëtohem kur fitojmë dhe për momentin nuk po fitojmë aq sa duhet. Megjithatë, kjo është sfida më e vështirë me të cilën jam përballur ndonjëherë në jetën time dhe unë i dua sfidat e kësaj përmase. Pasojat e një suksesi të mundshëm këtu do të ishin monumentale. Ndikimi që do të kishte te komuniteti lokal, te vendi, te kampionati dhe te i gjithë futbolli do të ishte vërtet i thellë. Stadiumi, për të dhënë një shembull konkret, përfaqëson një mesazh jashtëzakonisht të rëndësishëm për botën dhe futbollin ndërkombëtar, veçanërisht për Serie A dhe Italinë, pikërisht në një moment historik kur futbolli italian nuk po paraqitet në nivelin e traditës së tij të lavdishme. Për ne, të vendosemi si liderë në nivel global përmes një infrastrukture të tillë dhe asaj që ajo përfaqëson për të ardhmen, është një objektiv themelor. A keni ndërmend të vazhdoni të menaxhoni personalisht çdo aspekt të klubit apo mendoni se shoqëria dhe struktura sportive kanë nevojë për një figurë të fortë drejtuese, një përgjegjës të sektorit teknik? Është një pyetje shumë e mirë. Dua të sqaroj dy koncepte themelore. Së pari,nuk do t'ia dorëzoj më kurrë çelësat askujt. Që tani e tutje do të jem gjithmonë i përfshirë dhe i pranishëm personalisht. Ky realitet është tepër i rëndësishëm dhe unë mund të jap një kontribut shumë të madh, prandaj duhet të jetë kështu. Por pika e dytë është se kam ndërmend të bëj atë që është profesioni im,një nga detyrat e mia kryesore është projektimi organizativ dhe objektivi ynë është të ndërtojmë një strukturë futbollistike të nivelit botëror. Duke marrë parasysh atë që përfaqësojmë dhe historinë e Milanit, duhet të jemi në gjendje të tërheqim profesionistët më të mirë që ekzistojnë në treg. Dhe pikërisht këtë do të bëjmë. Pra, do t'i çojmë përpara të dyja gjërat. A keni në mendje një emër apo profil të caktuar? Është një pyetje që ma bëjnë vazhdimisht. Por nuk bëhet fjalë thjesht për të përmendur një emër. Është kurioze të vëresh se si në debatin futbollistik kërkohet gjithmonë lajmi ekskluziv për një person të vetëm. Unë them se ajo që ka vërtet rëndësi është projektimi, arkitektura organizative, ajo që po përpiqemi të ndërtojmë. Për emrat mund të them vetëm se po, kam disa profile në mendje, por ata do të bëhen funksionalë vetëm brenda dhe në përputhje me modelin e shoqërisë që po projektojmë. Dhe pikërisht te kjo jam përqendruar plotësisht. A keni në mendje edhe emrat e futbollistëve? A po bëheni gjithnjë e më ekspert në artin e përzgjedhjes dhe blerjes së lojtarëve? Po, sigurisht. Nëse një vit më parë dikush do të më thoshte se do të kaloja kohën duke parë video, duke komunikuar me skautët dhe bashkëpunëtorët tanë të sektorit teknik, do të isha habitur shumë. Por tashmë kjo është bërë pjesë e imja. Kurba e të mësuarit ka qenë jashtëzakonisht e pjerrët, por në fund të fundit, nëse shikoni atë që kam bërë me RedBird dhe gjatë karrierës sime, gjithmonë bëhet fjalë për ndërtimin e organizatave me njerëz të nivelit më të lartë. Kjo do të thotë të dish të negociosh, të menaxhosh vlerësimet ekonomike dhe të sigurohesh që të gjithë të punojnë në të njëjtin drejtim për të arritur objektivin e përcaktuar. Pikërisht nga kjo jeton futbolli dhe pikërisht kjo përcakton suksesin e tij. Nuk ka asnjë ndryshim nga ajo që bëjmë në botën e biznesit. Bëhet fjalë për t'i bërë gjërat në mënyrën e duhur dhe për të ndërtuar një organizatë solide. Nuk mjafton vetëm të fitosh, nuk mjafton as të kesh emrin e madh të momentit. Duhet ta bësh këtë në mënyrë të vazhdueshme. Kjo do të thotë të krijosh një strukturë që di të evoluojë vazhdimisht, sepse bota nuk ndalet për të të pritur. Premier League do të vazhdojë të forcohet dhe detyra jonë është të mbajmë ritmin. Duke parë pas, si i vlerësoni këto katër vite te Milani? Çfarë keni bërë mirë dhe cilat janë gabimet që nuk do t'i përsërisnit? Është e mrekullueshme të kesh mundësinë të shohësh gjërat me prapavijë. Nëse do të mund të filloja nga e para, do të dëshiroja të kisha që në atë moment të njëjtën vetëdije që kam fituar gjatë këtyre katër viteve. Kur e blemë klubin katër vite më parë, ai sapo kishte fituar Scudetton dhe unë mendoja se sektori sportiv dhe futbollistik ishte tashmë në rregull dhe funksiononte në mënyrë perfekte. Prandaj u përqendrova te prioritete të tjera, si stadiumi i ri dhe zhvillimi tregtar. Realiteti është se duhet të kujdesesh për të dyja gjërat njëkohësisht dhe nuk mund ta marrësh si të mirëqenë se gjithçka në fushën e lojës është në rregull. Pra, nëse do të kthehesha pas, pavarësisht se sa e shpejtë ka qenë kurba ime e të mësuarit, do t'i kisha kushtuar sektorit sportiv, që nga dita e parë, po aq kohë sa po i kushtoj tani. Por avantazhi i këtij rrugëtimi është se sot e kuptoj plotësisht se çfarë duhet bërë. Koha që kalova këtë verë duke menaxhuar personalisht klubin më dha mundësinë të kuptoja saktësisht se cilat figura duhet të përfshijmë në strukturën e re të sektorit teknik. Për anën tregtare do të dija të kujdesesha edhe me sytë mbyllur. Ndërsa bota e futbollit ka një komponent të vetin, që përfshin edhe artin, edhe shkencën, dhe tani më në fund e kam përshkuar atë kurbë të të mësuarit. Duke i bashkuar këto dy elemente, shuma e pjesëve do të jetë dukshëm më e madhe se tërësia. A do të jetë Krösche drejtori i ri i futbollit të Milanit? Nuk jam gati të bëj ndonjë njoftim dhe nuk kam nxitim. Zgjedhja e drejtuesit të futbollit është një nga vendimet më të rëndësishme pas tranzicionit të këtij vere, kur shkarkova të gjithë dhe mora përsipër drejtimin e klubit. Po bisedoj me Krösche, dhe me njerëz të tjerë më të mirët në futboll. Me sezonin që përfundon në maj dhe dritaren e transferimeve që hapet në qershor, nuk dua të nxitoj gjërat. Aktualisht po drejtoj klubin drejtpërdrejt dhe më pëlqen, por nuk mund ta bëj përgjithmonë sepse kam edhe një punë tjetër. Për më tepër, ka njerëz shumë më të kualifikuar se unë. Megjithatë, në maj, duhej të rindërtoja Milanin dhe vetëm dikush si unë mund ta kishte bërë. Tani do të emërohet një drejtues i operacioneve të futbollit, por ai do të jetë një pjesë e një strukture organizative shumë më komplekse. Dikush që do të duhet të punojë me mua. Do të bëjmë gjithçka së bashku sepse nuk do t'i dorëzoj më frenat e klubit një drejtori sportiv apo një drejtuesi të operacioneve të futbollit. A mund të ndihmojë Topi Amorim që Milani të rikthehet te madhështia? Në ditët para çdo ndeshjeje, e telefonoj dhe e pyes: 'Si mund të të ndihmoj? Çfarë të duhet?' dhe ai më qetëson duke thënë: Unë do të kujdesem, unë do të kujdesem. Ai e di që jam këtu, por gjithashtu di si të bëjë punën e tij. Ai nuk ka nevojë që unë t'i fryj në qafë,ai ka gjithçka nën kontroll dhe është një profesionist i vërtetë që ndihmon njerëzit të zhvillohen. Ai po menaxhon djemtë dhe po stërvit skuadrën mirë. Nuk mendoj se ndodhte kështu më parë (një thumbim për Allegrin, pa e përmendur emrin). Më ndriti një llambë kur Ibra më pyeti para disa muajsh: "Çfarë përfaqëson Milani?". Që atëherë, kam menduar për ato fjalë praktikisht çdo ditë, në gjithçka që bëjmë. Më pëlqen ky skuadër, ku të gjithë mbështesin njëri-tjetrin, pa lojëra pushteti në dhomën e zhveshjes, të gjithë po japin gjithçka për të fituar. Mjafton t'i shikosh në sy për ta kuptuar këtë. Në vitet e kaluara më pyesja veten: 'Pse jam unë më i zemëruari kur nuk fitojmë?' Nuk ndihem më kështu,djemtë dhe stafi janë po aq të zemëruar sa unë. A je i kënaqur me Amorim deri tani? "Po, dhe kam besim të plotë tek ai. Në fundin e *Top Gun* ,'filmit tim' ka një replikë të shkëlqyer: 'Nuk do të braktis pilotin tim mbështetës, thotë Tom Cruise. Dhe unë nuk do ta braktis Rubenin. Ai absolutisht nuk është në asnjë rrezik. Do të qëndroj pranë tij (e përsërit këtë dy herë) . Nuk do të bëj gabimet që kam bërë në vitet e fundit. Ai është trajneri im dhe do të vazhdojmë të punojmë së bashku derisa të arrijmë të bëjmë atë hap përpara në cilësi. Nuk mund të fitosh nëse je vazhdimisht duke kaluar nga një trajner te tjetri. Unë vetë zgjodha Amorimin. Sikur të kisha bërë një gabim, do ta pranoja, por nuk mendoj se e kam bërë. Ai ka mësuar shumë nga ajo që ndodhi te Manchester United, dhe e emërova sepse më shpjegoi gabimet që u bënë atje. Ai ka mentalitetin e duhur; është një udhëheqës, një menaxher dhe një trajner i përgatitur mirë. Atmosfera në Milanello është ndryshe nga ajo e katër viteve të fundit. Merita i takon atij. Ai po mëson gjëra dhe ekipi duhet të gjejë kohezionin e tij, të kuptojë si të rrotullojë lojtarët ndërkohë që vazhdon të shënojë shumë gola dhe të fitojë. Për mua, një barazim është një humbje. Një pikë nuk është qëllimi i lojës, tre pikë janë. Vetëm përmes fitoreve mund të ngushtojmë diferencën me ekipet kryesore.