Çdo vit, më 2 nëntor, është zakon të vizitosh varrezat për të nderuar të vdekurit. Kush nuk e mban mend këtë varg të parë nga fëmijëria, kur e recitonim nga mendja? Dhe sot më 2 nëntor, për të qenë të saktë na ka ardhur ndër mend dhe, me respektin më të madh për të dashurit tanë që nuk janë më me ne, po e shfrytëzojmë këtë rast për ta aplikuar te Milani. Të paktën në frymë. 'A LIVELLA' E MILANIT 'A livella' e Totò-s rrëfen një bisedë midis dy hijeve, të cilën e dëshmon një vizitor i pafat në varrezë në mes të natës. Ata janë një markiz dhe një pastrues rrugësh, të varrosur rastësisht krah njëri-tjetrit, dhe kështu të bashkuar nga e njëjta fatkeqësi, ajo e vdekjes dhe e varrimit në të njëjtin vend, pas jetëve të jetuara në mënyra diametralisht të kundërta. Por çfarë lidhjeje ka gjithë kjo me Milanin? Epo, asnjë lidhje me vdekjen, natyrisht,përkundrazi, pas fitores së pastër dhe të merituar të së shtunës në derbi, vitaliteti i pastër i momentit meriton të festohet. Referenca, prandaj, është drejtpërdrejt te niveli i shpirtit, një instrument portativ që përdoret për të kontrolluar pjerrësinë e sipërfaqeve të vogla ose objekteve individuale. Me pak fjalë, niveli i shpirtit për të cilin flet Totò përfaqëson realitetin e ekuilibrit të arritur përmes vdekjes, nuk ka më klasa shoqërore pasi të kemi lënë këtë Tokë, të gjithë jemi në të njëjtin nivel. Milani ende nuk e ka gjetur atë ekuilibër ,atë nivel të shpirtit. Në aspekte të ndryshme: Ekuilibri mjedisor Të qëndrosh me këmbë në tokë do të thotë (mes të tjerash) të mos tërhiqesh as nga euforia e tepruar pas një nate magjike në San Siro, as nga dëshpërimi i thellë pas një disfati si ai të mërkurën e kaluar kundër Bolognës. Tifozët me të drejtë po ëndërrojnë dhe po entuziazmohen, por ata brenda ekipit ata që e udhëheqin dhe e menaxhojnë atë duhet të ruajnë qetësinë dhe të kenë këmbët fort në tokë. Të jesh i motivuar është e nevojshme, por të teprosh nuk është,po ashtu, nuk ka nevojë të dekurahesh, por të qëndrosh i motivuar është e domosdoshme. Ekuilibri në paraqitje dhe rezultate. Të presësh një qëndrueshmëri absolute nga një skuadër që aktualisht ka një hendek të qartë midis 7-8 titullarëve të klasit të parë si Maignan, Modric, Gila, Rabiot, Pulisic dhe Moreira dhe rezervave, është një ëndërr e pamundur. Burimet janë të pakta,angazhimi dyfishtë në Europa League konsumon shumë energji,dhe e gjithë kjo pashmangshmërisht ul cilësinë e lojës dhe qëndrueshmërinë e rezultateve pozitive. Prandaj, për të arritur standardin e kërkuar, që që nga janari, do të nevojitet një merkato transferimesh e denjë për këtë detyrë një që forcon stolën, ndoshta duke promovuar zëvendësuesit aktualë si titullarë të dytë. Prandaj, duhet të përpiqemi të ngushtojmë hendekun midis lojtarëve të ekipit të parë dhe rezervave, të fundit kurrë nuk do të jenë në nivelin e të parëve, por hendeku duhet të reduktohet për të mbetur konkurrues në shumë fronte çdo tre ditë. Ekuilibër në gjykime Amorim nuk ishte një gjeni në Udine, nuk ishte një dështak pas Bolognës, dhe nuk ishte Guardiola të shtunën, por ai është një trajner i shkëlqyer që ka nevojë për kohë dhe lojtarë për të shprehur plotësisht filozofinë e tij. Ai nuk ka qenë pa gabime, as pa momente brilantizmi, por është e kotë ta vësh në shënjestër pas çdo (madje edhe gjysmë) gabimi. Realiteti është se pozicioni i tij nuk ka qenë kurrë në dyshim dhe as që do të jetë: projekti mban emrin e tij dhe kështu do të mbetet. KONFIRMIMI I AMORIMIT PËR GOLIN E BARAZIMIT Më 31 tetor, në konferencën për shtyp pas derbit, Amorim pothuajse dukej sikur po recitonte poezinë e Totò-s natyrisht, e parapërmbledhur : "Jam shumë i lumtur. Dhe kur jam shumë i lumtur, jam edhe shumë i qetë. Pastaj, mirë, jam një djalosh i ri, por kam tashmë shumë përvojë. Dy ditë më parë, këtu rreth e rrotull, ndihej sikur ishe në një varrezë, në një varrim, të gjithë mendonin se do të përfundonte keq. Sot, megjithatë, njerëzit tashmë po flasin për titullin e kampionatit, sikur gjithçka të kishte ndryshuar. Sa i përket meje, duke pasur përvojë, e di që duhet të ruajmë një standard të qëndrueshëm, por mund t'ju siguroj që jam me të vërtetë i lumtur. Tani po shkoj në shtëpi, do të pushoj dhe pastaj do të mendoj për ndeshjen e ardhshme, sepse e di mirë që kështu funksionon futbolli. Pra, unë jam lideri i këtij ekipi dhe është detyra ime të mbaj standardin të lartë.