Forma e Milanit këtë sezon ka qenë e pabesueshme, tmerrësisht e paqëndrueshme, plot ulje-ngritje dhe me to, dyshime. Kur kanë humbur, humbjet kanë qenë me të vërtetë shkatërruese, në shtëpi ndaj Benficas, me një diferencë të madhe kundër Bournemouth, në San Siro ndaj Bolognës dhe pastaj, sigurisht, ndaj Ferencváros. Nuk ka nevojë të thuhet që nuk mund të fitosh gjithmonë në një sezon dhe që disa rrëshqitje janë të pritshme, por ka mënyra të ndryshme për të humbur, dhe Rossonerët gjithmonë duket se zgjedhin më të keqen. Është e qartë që skuadra nuk është në nivelin e duhur për të konkurruar në dy fronte, por kjo ishte e dukshme edhe këtë verë dhe duhej të ishte e qartë, mbi të gjitha, për klubin. Si dhe për Amorimin, i cili ishte bashkëfajtor ose madje përgjegjës për vendimet e gabuara. Por është e drejtë që skuadra të marrë përgjegjësinë. Trajneri kishte të drejtë të enjten në mbrëmje kur i tregoi me gisht lojtarët: shumë shpesh në vitet e fundit ata kanë shpëtuar pa u ndëshkuar ndërkohë që vëmendja ishte te pronarët, bordi dhe trajnerë të ndryshëm. Për të bërë një hap përpara në cilësi, një përmirësim i nevojitet së pari dhe më kryesorja nga ata që zbresin në fushë, qofshin titullarë apo zëvendësues. Edhe lojtarët titullarë zhgënjyen ndaj hungarezëve. Prandaj një 'thirrje për zgjim' është e justifikuar dhe duhet të jetë kolektive. Ndeshja e sotme ndaj Gjenoves do të jetë një tjetër pikë kthese vendimtare në sezon, e bërë edhe më e rëndësishme pasi vjen para ndërprerjes ndërkombëtare. Një fitore në Marassi do t'i lejonte ekipit të ruajë atë që, në përgjithësi, ka qenë një ecuri pozitive në Serie A. Përkundrazi, pa tre pikët, Milani do të përballej me dy javë të tjera të vështira. Nuk e dimë se si do të paraqitet ekipi në janar. Ajo që është e sigurt – dhe klubi e di mirë këtë – është se do të nevojitet një merkato e fortë transferimesh për të provuar të mbyllë boshllëqet dhe për të rritur standardin e përgjithshëm të skuadrës. Ndërkohë, ka objektiva të qarta mbi të cilat Amorim duhet të punojë. Gjetja e stabilitetit dhe konsistencës në performancë. Aspekti mendor, siç e kemi kuptuar, është thelbësor. Zgjidhja e çështjes së Gonçalo Ramos. Sepse për çfarë lloj problemi po flasim nëse sulmuesi yt qendror shënon 3 gola në 13 ndeshje një prej të cilave, rastësisht, ishte nga penalltia? Një gol çdo 4 ndeshje, sipas shifrave,kjo është shumë pak. Gjatë orëve të fundit kam parë video të golave që ka shënuar për PSG-në,sigurisht, konteksti ishte i ndryshëm, por ai dukej vërtet si një lojtar tjetër. Është jetike ta rikthejmë atë sulmues në formën e tij më të mirë. Ashtu siç është edhe sjellja e disa përforcimeve në sulm gjatë merkatos dimërore një lojtar i fortë, shumë i fortë, që mund të ëndërrojë edhe për një vend në formacionin titullar.